Deha ile YouTube’da çılgın bir kadına rastladık.
Noraly… namıdiğer Itchy Boots.
Motoruyla tek başına dünyayı geziyor. Hani “cesur kadın” derler ya, işte o tam öyle.
Bir yandan izlerken “Vay be, ne güzel, ne cesur!” diyorum ama bazı ülkelerde motorun üstünde tek başına görünce içimden “eyvah, inşallah bir şey olmaz” geçiyor.
Başına her şey geliyor: motoru çalınıyor, motoru arızalanıyor, yollar bozuk, coğrafyalar zorlu.
Yüksek tansiyonu olan gerçekten izlemesin, heyecandan tansiyonunu fırlatır!
İşte mesele sadece yol değil. Noraly’nin hikâyesinde özgürlük var, bağımsızlık var, “ben de yapabilirim” duygusu var.
Onu Instagram’da 671 bin kişi takip ediyor. Profilinde kasklı gülümsemesiyle karşınıza çıkıyor.
Altında “190.000 km solo around the world” yazıyor. Yani tek başına 190 bin kilometre yol yapmış bir kadın!
Bazen Pakistan’ın dağlarında, bazen Türkiye’nin köy yollarında, bazen Afrika’nın ortasında…
Hep tek başına, hep rüzgârın peşinde. Ve biz ekran başında büyüleniyoruz.
Ama işin ironik tarafı şu: O dünyanın en tehlikeli yollarında tek başına ilerlerken, Hollanda’da genç bir kız gece bisikletle eve dönerken öldürülüyor. Ve kadınlar sokaklarda “Wij eisen de nacht op!” “Geceyi geri istiyoruz!” diye haykırıyor.
Düşünsene… Noraly Pakistan’da, Namibya’da motor sürüyor, biz ona hayran kalıyoruz ama Amsterdam’da, Rotterdam’da bir kadın evine güvenle dönemiyor.
İşte tam da bu yüzden onun yolculuğu sadece bir seyahat macerası değil; kadınların özgürlük mücadelesine dair güçlü bir sembol aslında.
Noraly’nin Instagram karelerine baktığımda sadece güzel manzaralar görmüyorum. Bir kadının “yollar da bizim, geceler de” diye haykırışını görüyorum.
Ve belki de onu izlerken hepimiz biraz daha cesur oluyoruz.
